سیمرغ

simol2gh — Mon, 28 Sep 2009 15:58:19 GMT

قلب
خدایا تورا شکرمی کنم که به من قلبی سوزان داده ای که تنها سرمایه ی من است. قلبی مجروح و از آتش سوخته، جوشان و خروشان، هر دم اتشفشانی از عشق و سوختن و فدا شدن از آن شعله میکشد، هر لحظه دریایی از غم و درد در آن موج میزند، هر دم نسیمی از لطف و محبت بر آن میگذرد، مدام میسوزد و اطراف را روشن میکند.
ای خدای من، این چه خلقتی است؟ این چه معجزه ای است؟ چطور ممکن است چیزی کوچک، این همه آثار مختلف و رنگهای گوناگون داشته باشد؟ تجلی جمال و کمال و جلال باشد؟ مظهر عشق و سوز و شور باشد؟ این چنین عشق بورزد؟ در مقابل عشق بسوزد؟ در مقابل عظمت و جلال تعظیم کند؟ در مقابل اشک محو گردد؟ در مقابل زور سرکشی کند؟ در مقابل حق به خاک افتد؟ و اینچنین سبکبال به آسمانها صعود کند؟
هنگامی که به زیبایی غروب خیره می شوم، بی اختیار می سوزم و عصاره وجودم به صورت قطرات اشک بر رخسارم می غلتد، هنگامی که به امواج دریا می نگرم، سراپای وجودم همراه موج تا بینهایت پیش می رود و به ابدیت می رسد...
هنگامی که به آسمان پر ستاره خیره می شوم، جسمم همراه روحم از زمین خاکی رخت برمیبندد و بر فراز کهکشان ها به پرواز در می آید، از میان سکوت آسمانها موسیقی وجود را میشنوم که آنچنان هستی ام را پر می کند که نسیم صفت از میان قله های اسرار آمیز جهان می گذرد،که جز خدا چیزی نمی بیند و جز فنا نمی خواهد...
راستی که معجزه ای است!
من پای از گلیم هستی فراتر می نهم، تا آنجا که فقط روح و دل حکومت دارند پیش می روم، تا به ملاقات خدای خویش نائل آیم. خوش دارم که در این سفر تنها باشم تا در خلوت تنهایی، قلب خود را نمازگاه ذات اقدسش کنم...
خدایا، هرچه دوست داشتم از من گرفتی، به هرچه دل بستم، دلم را شکستی. به هر چیز عشق ورزیدم، آن را زائل کردی. هر کجا که قلبم آرامش یافت، تو مضطرب و مشوشش نمودی. هر وقت که دلم به جایی استقرار یافت، تو آواره ام کردی. هر زمان به چیزی امیدوار شدم، تو امیدم را کور نمودی....تا به چیزی دل نبندم و کسی را به جای تو نپرستم و در جایی استقرار نیابم و به جای تو محبوبی و معشوقی نگیرم وجز تو به کسی دیگر و جایی دیگر و نقطه ای دیگر آرامش نیابم، فقط تورا بخواهم، تورا بخوانم، تورا بجویم و تورا پرستش نمایم...
شهید دکتر چمران

simol2gh — Fri, 20 Mar 2009 06:09:46 GMT

سال نو ر به همتون تبریک می گم

سلطان قلبها

simol2gh — Thu, 05 Feb 2009 10:22:08 GMT

یه دل میگه برم برم
یه دل میگه نرم نرم
طاقت نداره دلم دلم
بی تو چه کنم
پیش عشق ای زیبا زیبا
خیلی کوچیکه دنیا دنیا
با یاد تو ام هرجا هرجا
ترکت نکنم
سلطان قلبم تو هستی تو هستی
دروازه های دلم را شکستی
پیمان یاری به قلبم تو بستی
با من پیوستی
اکنون اگر از تو دورم به هرجا
بر یار دیگر نبندم دلم را
سرشارم از آرزو تمنا ای یار زیبا
یه دل میگه برم برم
یه دل میگه نرم نرم
طاقت نداره دلم دلم
بی تو چه کنم
پیش عشق ای زیبا زیبا
خیلی کوچیکه دنیا دنیا
با یاد تو ام هرجا هرجا
ترکت نکنم
سلطان قلبم تو هستی تو هستی
دروازه های دلم را شکستی
پیمان یاری به قلبم تو بستی
با من پیوستی
اکنون اگر از تو دورم به هرجا
بر یار دیگر نبندم دلم را
سرشارم از آرزو تمنا ای یار زیبا

راز به تو رسیدن

simol2gh — Sat, 31 Jan 2009 11:40:18 GMT

از تو گذشتم ، تا به عشق برسم !

از عشق نگذشتم ، تا به قلبت برسم!

تو را در میان آغوش خویش فشردم تا به احساسم برسم!

از احساس خود گذشتم ، تا احساس تو را حس کنم!

اشکهایم را فدای نگاه زیبایت کردم تا به اوج آرامش برسم !

از آرامشم گذشتم ،تا تو را آرام کنم!

تو را آرام کردم و خودم را پریشان !

از پریشانی خود گذشتم تا تو را آزار ندهم !

گفتم فدای تو و عشق پاکت !

عشقم را فدایت کردم تا باور کنی !

از باور خود گذشتم و به تو ایمان آوردم !

به تو ایمان آوردم و تو مرا درک نکردی!

گفتم دوستت دارم ، تا باور کنی که به عشق تو زنده ام!

از جان خود گذشتم تا باور کنی خیلی دوستت دارم!

باور نکردی و دلم شکست ، شکست اما تو صدای فریاد دلم را نشنیدی!

از دل شکسته ام گذشتم و باز در حسرت باور تو نشستم!

و اینبار از خودم گذشتم تا به تو برسم !

simol2gh — Sat, 24 Jan 2009 12:59:18 GMT

تقدیم به ..... عزیزم
من تو را به کسی هدیه می دهم که از من عاشق تر باشد و از من برای تو مهربان تر. من تو را به کسی هدیه می دهم که صدای تو را از دور، در خشم، در مهربانی، در دلتنگی، در خستگی، در هزار همهمه ی دنیا، یکه و تنها بشناسد. من تو را به کسی هدیه می دهم که راز معصومیت گل مریم و تمام سخاوت های عاشقانه این دل معصوم دریایی را بداند؛ و ترنم دلپذیر هر آهنگ، هر نجوای کوچک، برایش یک خاطره باشد. او باید از نگاه سبز تو تشخیص بدهد که امروز هوای دلت آفتابی است؛ یا آن دلی که من برایش می میرم، سرد و بارانی است. ای.... ،ای بهانه ی زنده بودنم؛ من تو را به کسی هدیه می دهم که قلبش بعد از هزار بار دیدن تو، باز هم به دیوانگی و بی پروایی اولین نگاه من بتپد. همان طور عاشق، همان طور مبهوت و مبهم... تو را با دنیایی حسرت به او خواهم بخشید؛

ولی آیا او از من عاشق تر و از من برای تو مهربان تر است؟ آیا او بیشتر از من برای تو گریسته است؟؟ نه ،هرگز ... هرگز ولی، تو در عین ناباوری، او را برگزیدی ، می دانم من دیر رسیدم ، خیلی دیر ،خیلی... یك بار دیگر بگذار بی ادعا اقرار كنم كه هر روز دلم برایت تنگ می شود. روزهایی که تو را نمی بینم، به آرزوهای خفته ام می اندیشم، به فاصله بین من و تو، ... هر روز به خود می گویم کاش شیشه عمر غرورم را شکسته بودم کاش به تو می گفتم که عاشقانه دوستت دارم تا ابد ...

simol2gh — Fri, 10 Oct 2008 16:48:18 GMT

دعا مي کنم که هيچگاه چشمهاي زيباي تو را

در انحصار قطره هاي اشک نبينم

و تو برايم دعا کن ابر چشم هايم هميشه براي تو ببارد

دعا مي کنم که لبانت را فقط در غنچه هاي لبخند ببينم

و تو برايم دعا کن که هر گز بي تو نخندم

دعا مي کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکي دريا و بوي بهار را دارد

هميشه از حرارت عشق گرم باشد

و تو برايم دعا کن دستهايم را هيچگاه در دستي بجز دست تو گره ندهم

من برايت دعا مي کنم که گل هاي وجود نازنينت هيچگاه پژمرده نشوند

براي شاپرک هاي باغچه ي خانه ات دعا مي کنم

که بال هايشان هرگز محتاج مرهم نباشند

من براي خورشيد آسمان زندگيت دعا مي کنم که هيچگاه غروب نکند

و بدان در آسمان زندگيم تو تنها خورشيدي

پس برايم دعا کن ، دعا کن که خورشيد آسمان زندگيم هيچگاه غروب نک

simol2gh — Fri, 10 Oct 2008 16:35:18 GMT

شروع
مي کنم به از تو نوشتن کاغذ مست مي گردد قلم به رقص در مي آيد نمي دانم
چرا هر وقت مي خواهم چيزي از تو بر روي کاغذ بياورم واز تو بنويسم
وجودم،قلمم،کاغذم همه و همه به وجد مي آييم.عزيزم!تمام شب در خيالت گريستم
هنوز پاييز چشمانت را روي شاخه هاي سرد انتظار جستجو مي کنم نمي داني چقدر
محتاج نوام.هنوز کاغذهايم به شوق نگاهت رنگ کاهي را پس مي زند وتمام شب
وتمام ثانيه ها، يکي يکي مي گذرندوبه دريا ها اشک هايم روان مي شوند انگار
تاب ديدن پاييز چشمانت را ندارد کاش برگردي زود،کوچه بي تو دل تنگي دارد
کاش برگردي زود ومي ديدي که دلم بي تو چه حالي دارد ببيني که هنوز حلقه
زرد خورشيد داغ تنهايي من را دارد کاش زود برميگشتي تا قاب عکس روي ديوار
تهي از چهره تو نباشد وتمام صفحات دفترم از حرف ونگاه واسم تو پر شود کاش
زود بر مي گشتي.تو اگر برگردي من تمام شاخه هاي گل ياس را با تمام احساس
تقديمت مي کنم.

simol2gh — Tue, 07 Oct 2008 10:22:18 GMT

تو خراب من آلوده نشو
غم اين پيکر فرسوده مخور
قصه ام بشنو و از ياد ببر
بهر من قصه ي بيهوده مخور
تو سپيدي من سياهم
خسته اي گم کرده راهم
تو به هر جا در پناهي
من به دنيا بي پناهم
تو طلوع هر اميدي
من غروبي نا اميدم
تو سپيد و دل سياهي
من سياه دل سپيدم !
نه قراري نه دياري
که بر آن رو بگذارم
به چه شوقي؟به چه ذوقي؟
دگر اين راه بسپارم
چه اميدي به سپيدي؟
که به رنگ شب تارم
تو سپيدي من سياهم
خسته اي گم کرده راهم
گنه تو بي گناهي
بيگنه غرق گناهم
شوق بودن بوده تنها اشتباهم!

گله

simol2gh — Tue, 07 Oct 2008 10:16:18 GMT

براي گفتن من شعر هم به گل مانده
نمانده عمري و صدها سخن به دل مانده
صدا که مرهم فرياد بود زخم مرا
به پيش درد عظيم دلم خجل مانده
از دست عزيزان چه بگويم؟گله اي نيست
گر هم گله اي هست دگر خو صله اي نيست
سرگرم به خود زخم زدن در همه عمرم
هرلحظه اي جزاين دست مرامشغله اي نيست
ديريست که از خانه خرابان جهانم
بر سقف فرو ريخته ام چلچله اي نيست
در حسرت ديدار تو آواره ترينم
هر چند که تا منزل تو فاصله اي نيست
رو به روي تو کيم من؟يه اسير سر سپرده
چهره ي تکيده اي که تو غبار آينه مرده
من براي تو چي هستم؟کوي تنهاي تحمل
بين ما پل عذاب من خسته پايه ي پل
اي که نزديکي مثل من به من اما خيلي دوري
خوب نگاه کن تا ببيني چهره ي درد و صبوري
کاش که مي شد تو بدوني من براي تو چي هستم
از تو بيش از همه دنيا از خودم بيش از تو خستم
ببين که خستم تنها غروب عصاي دستم
از عذاب با تو بودن در سکوت خود خرابم
نه صبورم و نه عاشق من تجسم عذابم
تو سراپا بي خيالي من همه تحمل درد
تو نفهميدي چه دردي زانوي خستم و تا کرد

ای گل تازه

simol2gh — Tue, 07 Oct 2008 10:13:18 GMT

اي گل تازه که بويي ز وفا نيست تورا
خبري از سرزنش خار جفا نيست تو را
ما اسير غم و اصلا غم ما نيست تو را
با اسير غم خود رحم چرا نيست تو را
جان من سنگدلي دل به تو دادن غلط است
رفتن اولي است زکوي تو فتادن غلط است
تو نه آني که غم عاشق زارت باشم
ديگري جز تو مرا اين همه آزار نکرد
آنچه کردي تو به من هيچ ستمکار نکرد
بشنو پند و مکن قصد دل آزرده ي خويش
ور نه بسيار پشيمان شوي از کرده ي خويش